Hep hayıflanıp durmuşumdur, çocukken oynadığımız oyunların son emanetçileri olduğumuza… Ne acıdır ki, bizden sonraki kuşağa emaneti teslim edememenin, yaşatamamışlığın mahcupluğunu yaşıyorum her daim. Zamanın şartlarından/olanaklarından ötürü olsa gerek, bilimum sokak oyunlarının nesili olmanın bana kattığı çok şey olduğuna inanır ve bu sebeple kendimi şanslı kuşaklardan biri hissederim. Lakin şimdiki çocukların ise çocukluk çağını doyasıya yaşayamadığını düşünür ve hüzünlerim.
Malesef saklambaç, seksek, körebe, yakar topu, misket, çelik çomak, bilyeli v.b. gibi sokak oyunlarıyla vakit geçirdiğimiz çocukluk günleri evrim değiştirdi, ve hepimizin az ya da çok oynadığı bu sokak oyunları elektronik cihazlara yenik düştü. Nihayet ADSL bağlantılı bilgisayarların yaygınlaşması neticesinde ise online oyunlar kimi çocuk ve gençlerin salt eğlencesi oluverdi.
Özellikle de Metin2, Word of Worcraft, Knight Online, Country Strike gibi şiddet içerikli online oyunlar gençlerin bağımlı olmalarına davetiye çıkardı. Ve bu online oyunların hiçbir fayda sağlamaması; aksine muhtelif zararlara yol açması cabası… Bu bağlamda, geçenlerde gazete haberinde şiddet içerikli online oyunların Türkiye’de yaklaşık 2 milyon oyuncusu olduğu öğrenince trajedinin büyüklüğünü şaşkınlıkla karşıladım açıkçası.
Öte yandan, güya derslerine yardımcı olması için internet bağlantılı bilgisayar alınan haneler bu rakamı artıradursun, hastanelerin psikoterapi kliniğindeki bağımlılık hastalığına yakalanan yeni nesil kötümser bir tablo çiziyor. Zira delici ve ezici silahlarla donatılmış ve şiddet içerikli öğeler barındıran pornografi, kumar ve uyuşturucu kullanımı içeren oyunlar hangi hakka hizmet olabilir ki!? Her bir ‘level’i(bölüm) mutlaka atlama güdüsü, yeni bir tatmin duygusu yaşama istemi, daha güçlü egoya(kimliğe) bürünme hayali vb. gençleri aldatadursun, istismar edilen gencin aile ve arkadaş çevresinden de kopmasına neden oluyor. Bu bakımdan oyun müptelası genç, haliyle asosyal bir varlık hükmnü alıyor, ve toplumla bağlarını koparıveriyor nitekim. Tabiri caizse ‘çevrimdışı’yım(offline) diye haykırıyor cümle aleme…
Netice itibariyle, hiçbir insan hayatın baharında online oyunlarla vaktinin büyük bölümünü heba edecek kadar zengin değil. Ancak sözkonusu oyunların esiri olmadan, hayatını olumsuz etkilemeyecek dozda eğlenmesini bilenlere ise kimsenin bir şey demeye hakkı yok, olamaz da…
Yazı: İbrahim Eryiğit
yazı için teşekkürler … çok güsel bir köşe yazısı olmuş . gerçekten artık çocuklar herşeyden uzak kaldılar . dünyadanda kopmaya başladılar . eğlenmeyei oynamayı pek bilememektedirler artık nerede internet ben oradayım oarada daha çok iyi paylaşımlar var diye hop oraya hop buraya gitmektedirler. bunları çkcuklara anlatmak için bizlerinde çocuklara bazı şeylerin ne kadar onmli olduğunu anlatmamız lazım .. onlarla bizle hayatı tatmaları için birlikte birşeylar yapıp hayatında online olduğunu göste4rmemiz gerkir .
interneten araştırma yapmaya gidiyorum diyre söyleyipte oyun oynamaya gidenler pek çok …
Çok iyi bir konuya temas etmişsin.sağol ibrahim
ya hocam hem duygusal yaklaşımlar ve sorunlar… bıkmadın mı
tesekkrler…
onemli bir sorun,herkezi ilgilendiriyor.bu bakımdan değerlendirilmesi gerekli…
çAĞ DURAĞAN DEĞİLDİR, DEĞİŞİR.
FAZLA UZAĞA GİTMEMİZE GEREK YOK.BİR KAÇ YIL EVVELİNDEN BİLE DEĞİŞİK YAŞIYORUZ HAYATI.TEKNOLOJİ HAYATIMIZI YÖNLENDİRİYOR, EVET.AMA TEKNOLOJİYE SIRTIMIZI DÖNEMEYİZ.
AİLELERE VE EĞİTİMCİLERE, ABİLERE VE ABLALARA ÖNEMLİ İŞLER DÜŞÜYOR BU GELİŞME DÖNEMİNDE.ÇOCUKLARI TEKNOLOJİ KONUSUNDA SINIRLANDIRABİLİRİZ.SOSYAL HAYATI GELİŞTİREBİLİRİZ.KENDİ HAYATLARIMIZDAKİ İLETİŞİMİ GÖZDEN GEÇİREBİLİRİZ.
TEKNOLOJİ SAKLAYAMAYACAĞIMIZ KADAR BÜYÜDÜ.BAZI SINIRLILIKLARLA VE ÖNLEMLERLE, SEVGİYLE VE İLETİŞİMLE DURUM İYİLEŞEBİLİR DİYE DÜŞÜNÜYORUM…
